{"ciphertext":"j3ba5n3Vr1oIpwwHzCy+GuPzCRkRgMBNj+B6vfkofbGU4j\/rWRjuG+IPoNGlsILp0TqbF3r32ybnZkb9KV+Q0rwVAuEgjbexyKBKkwIDr5o=","iv":"b143d75ecaf49af18d3abbb691ea3380","salt":"1cb013ee963b1b733fe4ac51547784aabfccaba08461ad0e4adaf89383112cae5b3599aca9e1d2484a74580a555e418a6e0119d1328cb2e562c9a0f21e229700d9e01ed4dea82b0b179ea07e21abfab04b0c1bb57d9d090290cbd202ae34f9a6cbf894547b1317735972af8680265efe0dac247ebf399458d9e66931fdbb1915a6763cddf457efb92d44109b3bef571cca41b688fcc88bea4e19cc7ef25a99d70eda41b6cefe0ea579dcf03f1163e567add2f84353899dc38c8967b403b9c71fbc7a3f75d820e4f1fe46fb18d0ee4aa4ed792d3e114daa46b8395216b80786957685335f595bf482859330f16b92914bb9b65cbdf189aceafbe78ccdff42bb2f"}
Shakespeare’in dediği gibi, “Bütün dünya bir sahnedir.” Ama sürekli rol yaparak yaşarsak, bir süre sonra gerçek hâlimizi bile unuturuz. Bence Lacie’nin sonunda özgürleşmesi, yüksek puan almasından çok daha önemliydi. Çünkü herkesin seni beğenmesindense, kendin olmaktan gurur duymak daha kıymetli.